Overdressed

We zijn op vakantie! En dat is dit jaar voor mij ook een mentale reis. Vorige week toen de kinderen al vakantie hadden, nam ik te weinig (nou ja, eigenlijk geen) rust. Met als gevolg dat ik vrijdag heel moe op vakantie ging, met pijn en opnieuw vocht in mijn rug en onder m'n arm. Daar baalde ik van. Op vakantie zijn is een confrontatie met hoe anders mijn lijf nu is. Ik weet ook dat het veel beter gaat worden en de manier om daar te komen is rustig aan doen. En rustig aan doen is gewoon niet mijn ding. Maar watmotdatmot en het mooie is dat het snel resultaat geeft. Een middagdutje doet wonderen. De pijn is al veel minder en ik ben ontspannen. 
We gaan elke dag naar t strand en/of zwembad, waar ik me op doktersvoorschrift in n boerka hul (lees: grote witte linnen sjaal). Vandaag ben ik de zee in geweest, met - alweer dat voorschrift - een tshirt over mijn bikini. Weer zo'n drempel, net als omkleden op het strand. Ik had er nooit zo'n moeite mee om en plein public een jurk voor bikini te verwisselen. Nu wel. Eefje vond dat raar. Waarom? Wilde ze weten. Vanwege al mijn littekens, zei ik. Dat vond zij helemáál niet iets om me voor te schamen. 'Daar moet je juist trots op zijn,' zei ze. Mooi kind. 
Het verbaast me dat ik met redelijk gemak in korte tijd vier operaties heb ondergaan, maar wel (zwaar overdressed) sta te huilen in zee. Me opeens verdrietig voel om wat er is gebeurd. Maar wel met drie heel vrolijke kinderen en een man om mee heen, die blij zijn dat ik weer meedoe. Die blijdschap voel ik ook. We zijn toch maar mooi met z'n vijven op vakantie. Ik met mijn nieuwe lichaam, 'new and improved' 'versie 2.0' of hoe heb ik het eerder omschreven, waarmee ik me steeds beter kan verzoenen.