Zo, en dan nu eindelijk een update! ('Alles goed met je? Er staat zo weinig nieuws op je blog!', ik hoor het vaak.) Het gaat goed met me. Morgen is het alweer vijf weken geleden. Ik ben een stuk verder dan vijf weken na de eerste operatie in december. Vooral mentaal ben ik behoorlijk scherp en helder. Wat tegenvalt is de pijn. Ik heb de zware pijnstillers afgebouwd en nu is het de kunst om op tijd de overgebleven pijnstilling te nemen en voldoende rust te nemen. Wat betekent dat ik geregeld even op de bank moet gaan liggen. In mijn hoofd kan en wil ik alweer van alles en dat wringt soms.
De littekens genezen heel goed en de ontsteking is definitief opgehoepeld. Vorige week had ik een vulafspraak in het AvL maar hoera, er hoefde niets meer bij! Dat vond ik een enorme opluchting. Niet vanwege het opvullen, want dat is niet vervelend, wel omdat het een handeling van buiten naar binnen is. Mét infectiegevaar. Want ja, ik heb inmiddels infectievrees. Vrijdag gaan we een week naar de Noordhollandse kust. Daarna willen we gaan kamperen. Waar dat gaat gebeuren, hangt af van het weer. En niet té ver, zodat ik, mocht er toch iets mis gaan, in een dag in Amsterdam kan zijn.
Ik heb uitgebreide zon (uit blijven, in smeren met factor 30plus, elke 2 uur checken) en zwem (niet in een zwembad voor het geval dat, juist wel in zee en dan met tshirt over bikini) instructie gehad. Volgens de arts kan er nu eigenlijk niets meer mis gaan en ze vindt dat ik gewoon naar het buitenland op vakantie kan. We gaan dus twee keer op vakantie. Naar Nederland en daarna naar waar het mooi weer is. Fijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten