Toch maar niet

AvL aan de telefoon. Er is plek. Op 1 november. Maar dat is misschien wel een beetje snel, omdat ik ZZP'er ben. SLIK. Dat hebben ze dus onthouden, dat ik de operatiedatum graag een paar weken van te voren krijg i.v.m. mijn werk (wat eigenlijk een dekmantel is, want ik vind het voor m'n gezin zo heftig als ik moet vertellen dat ik over vier dagen word geopereerd, maar dat gebruikt iedereen natuurlijk als excuus). Ik heb inderdaad net twee mooie opdrachten aangenomen met als deadline half november. Maar belangrijker: de verbouwing loopt uit. Op 1 november komt de parketlegger en moet de benedenverdieping leeg zijn. Als ik die week in het ziekenhuis lig, is het hier helemaal zo kaal. Dus zeg ik heel stoer dat ik niet kan, omdat de verbouwing uitloopt. Er is alle begrip aan de andere kant van de lijn. Vanaf half november kan ik wel en het voelt raar om dat te zeggen. Ik wilde toch zo graag? Ook al heb alle reden om 1 november af te wijzen, het is ook dubbel omdat ik eigenlijk ook niet meer wil wachten. Gelukkig is er alle begrip. Op mijn vraag of de kans groot is dat het november wordt, wordt bevestigend geantwoord. Ik sta redelijk bovenaan. Weer SLIK en ergens ook blij. Kom maar op. Onderweg naar de tentoonstelling van de kinderen in de muziekschool, koop ik van de weeromstuit een bloesje dat ik al weken op het oog heb. Opeens is het een heel legitieme aankoop, vanwege de knoopsluiting. Reuze handig als ik straks mijn ellebogen niet hoger dan mijn schouders mag heffen.