@&>#%>¥}•>!!!

Ik ben net opgenomen in het AvL. Ging me aan t eind van de middag heel ziek voelen en de koorts liep op. Gebeld, moest komen. Om te kijken of het een lokale ontsteking is op mijn rug of dat het zich heeft uitgebreid, heeft de plastisch chirurg de plek onder mijn arm die dik werd aangeprikt. Dat vocht was schoon. Gelukkig. Anders zouden ze me meteen opereren. Nu infuus met antibiotica voor 24 uur. Kijken of dat aanslaat. Anders opereren, ontsteking opzoeken en schoonmaken. T goede nieuws is dat mijn borst het goed doet. Laat dat in hemelsnaam zo blijven.

Update

Vanmorgen heb ik contact gehad met de plastisch chirurg. Omdat het om de rugdrain gaat, maakt zij zich geen zorgen. Het is goed dat ik 'm eruit heb laten halen. De antibiotica die ik heb gekregen is ook goed. Morgenochtend moet ik het even laten zien.
Vervolgens heeft mijn eigen huisarts de borstdrain eruit gehaald, omdat deze nauwelijks meer liep. Deze was mooi schoon, geen geprut. Hoerahoera! Ik ben nu dus drainloos, heerlijk.

Geen leuk avontuur

Het is net na middernacht en ik zit in de auto voor de noodapotheek. Pieterjan is binnen antibiotica aan het halen. Drainingang werd wel erg rood en pijnlijk. AvL gebeld, eruit met dat ding! Net bij de Huisartsenpost geweest. Arts voelde een zwelling en er kwam pus mee. Nee hè, een ontsteking. Krijg een fikse kuur en ondertussen heel hard duimen dat dit goed gaat. Gelukkig is het een drain van de rug en niet van de borst.
Nu naar huis, slapen en heel gezond weer op!

Reacties

Ik dacht al, wat blijft het stil. Geen reactie te bekennen op mijn blog. Totdat ik van allerlei kanten hoorde dat mensen een stukje hadden geschreven dat niet geplaatst werd. Ik heb in de instellingen gekeken en de oude berichtenmoderatorofhoedatookmaarmagheten weer geïnstalleerd. Ik hoop dat het helpt!
Meteen maar wat nieuws dan, morgen gaat er een drain uit. De ene die begint te irriteren. Dat roept slechte herinneringen bij me op. Ik heb vanmorgen de mamacareverpleegkundige gebeld die zei dat het niet zoveel kwaad kan. 'Ook niet als er pus uitkomt'. Dat riep bij mij een nogal emotionele reactie op. De vorige keer kostte het gelazer met een drain mij mijn nieuwe borst (is het vermoeden). Ik werd doorverbonden met de altijd alerte nurse practitioner Yvonne van Stek die besliste dat hij er morgen uit gaat. Ook al loopt hij nog net wat teveel. Wat ik dan wel weer spannend vind. Als mijn lijf de vochtafvoer dan maar goed oppakt... Maar mijn sterke gestel doet het tot nu toe heel prima, dus ik ga er vanuit dat dit allemaal goed afloopt. De schrik zit er gewoon een beetje snel in.

One down, two to go

Er is een drain uit! De borstdrain heeft de onhebbelijke gewoonte om weer te gaan lopen als hij eruit mag, maar op m'n rug is er lekker eentje weg. De andere twee moeten er over maximaal een week uit, maar hopelijk eerder.
Het is heel fijn om thuis te zijn. Lekker in mijn eigen bed en met mijn persoonlijke verpleegkundige (eindelijk een man aan mijn bed). Pieterjan is deze week nog vrij.
Het gaat best goed, alleen de pijn is nog fors. Van een pijnstiller kreeg ik veel last van mijn darmen, wat eigenlijk nog vervelender was. De huisarts heeft me gisteren hetzelfde middel in een lagere dosis voorgeschreven, kijken of dat beter gaat.
Gisteren hebben we een zomerhuisje in Noord Holland geboekt voor de eerste week van Piets vakantie vanaf 8 juli. Die week moet ik de laatste keer (hopelijk) opvullen in het AvL, dat kan makkelijk vanuit Petten. We hopen dat we daarna kunnen gaan kamperen.

Naar huis!

Heb prima geslapen vannacht en werd blij wakker. Ik ga zo naar huis! Ik heb geen infuus of iets anders wat me hier houdt en mijn veertien pijnstillers kan ik thuis ook nemen (SLIK! Heb er wat moeite mee om ze allemaal te slikken, want vind het zo veel, maar de zusters hebben gelijk; ik voel me beter en mobieler als ik ze neem, wat mijn herstel bevordert). Nog even liggen en dan komt Piet zo.

Citaat

Ik las net een interview met Sanne Vogel (zij speelde oa de jonge Annie in de tvserie over Annie MG) in JAN. Haar voorouders waren moeilijke mensen (de mijne niet!), maar wat we gemeen hebben is dat in haar familie ook BRCA zit. Haar vader is drager. Zij zegt iets wat me raakte:

"Het erfelijke borstkankergen is heel kut en heel verschrikkelijk, maar het is veel minder erg dan het ellende-gen. Zo noem ik dat: het ellende-gen dat verdriet en armoede van generatie op generatie laat over gaan. Misschien heeft mijn vader dat kankergen aan mij doorgegeven, maar niet het ellende-gen. Dat heeft hij samen met mijn moeder omgebouwd tot een geluksgen. Anders dan mijn familieleden mag ik wél mijn passie volgen, mijn dromen najagen en gelukkig zijn."

Ik weet niet of ik mijn defecte gen aan mijn kinderen heb doorgegeven. Dat is nu nog niet relevant. Ik hoop ontzettend dat we ze héél veel geluksgenen geven. Dat helpt ze bij tegenslag. Net als mij nu. Ondanks dat ik hier lig met m'n geopereerde lijf, heb ik zoveel om gelukkig mee te zijn. Het zo cliché, maar zo waar. Zekerheid krijg je nooit, maar de voorwaarden om mijn kinderen groot te zien worden, zijn enorm verbeterd. Zo, is me dat even een inzicht!