zaterdag 11 juni 2011
Dakterras
Ik voel me redelijk fit en wandel met mijn nieuwe infuuspaal met rammelende rallywieltjes door het ziekenhuis. Er is hier een dakterras! Ik heb daar gisteren en vanmorgen gezeten. Lekker, die frisse lucht door mijn hoofd. Na zo'n rondje ben ik best moe en duik ik weer in mijn boek. Omdat ik vanavond na de laatste antibiotica om zes uur naar huis mag, lukt het me nu wel om van het ongestoorde lezen te genieten. De rode plek op mijn rug is minder warm en vurig, wat een opluchting! Ik heb me voorgenomen om me thuis ook heel rustig te houden, zodat die infectie ongestoord mijn lijf uit kan. Rug en borst herstellen heel erg goed. Zo, nog 230 bladzijden te gaan (wel een tip, deze 'een keukenmeidenroman'). Ik ga weer lezen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Lieve Deborah
BeantwoordenVerwijderenSuper dat je weer naar huis mag! Inderdaad lekker rustig aan doen en zorgen dat de infectie weer heel snel uit je lijf gaat.
Liefs Michaja
Lieve Deborah,
BeantwoordenVerwijderenik hoop dat je goed bent thuisgekomen en dat je met je gezin om je heen goed zal herstellen. Ik vind het wel een lijdensweg die je aflegt, wat zal dat (ook mentaal) een wissel op je trekken. Ik hoop dat je met de geluksgenen tegenkracht biedt (of hoe noemde je het precies). Veel rust gewenst, en afleiding, en goede zorg om je heen!
liefs,
Elza
Jeetje Deborah, ik lees het nu pas. Was in volle overtuiging dat alles deze keer "normaal"zou gaan!
BeantwoordenVerwijderenWat een gedoe weer. Maar je klinkt rustig en het komt goed he! Ik bel je snel,
Liefs, Marieke