zondag 9 januari 2011

Frummelborstje

'Het gaat zeker goed met je, dat je weinig meer schrijft', kreeg ik gister als commentaar. Klopt! Denk steeds dat ik wat wil posten over mijn AvL-bezoek van dinsdag, maar het komt er steeds niet van. Ben 'druk' met niks. Of nou ja niks, ik lig overdag niet meer in bed, wandel elke dag een stuk, heb deze week voor het eerst weer gefietst, doe lichthuishoudelijke dingetjes en ben rustig m'n werk aan het opstarten. Vergeleken met mijn hoge tempo van voor 1-12 voelt het als zeer gering, maar vergeleken met waar ik twee weken stond, is het best een heleboel.
Maar goed, dinsdag dus. De drain is eruit, dat voelt een stuk minder patiënterig. Ik heb het met Yvonne (de nurse practitioner) over een reconstructie gehad. Die kan vanaf juni, maar dat hoeft niet. Voor de huid, operatie of wat dan ook, maakt het niet uit als ik het nog wil uitstellen. Ik heb de regie, zei ze. Dat is een fijn bericht, want die was ik de afgelopen weken behoorlijk kwijt. Zij denkt dat het met een huidtransplantie van onder mijn linkerarm en een tissue expander moet gebeuren. Ik wil veel liever meteen een prothese. Doen ze maar een fikse huidtransplantatie. Dat hele ballonopvulgedoe is me namelijk niet goed bevallen. Begin maart hebben we een gesprek met de plastisch chirurg, dan kunnen we dit soort dingen bespreken. Ik ben ook wel benieuwd hoe hij/zij er over denkt (is elke keer weer een verrassing wie ik ga zien). Tot die tijd laat ik het maar los.
Yvonne vertelde dat mijn linkerkant niet helemaal plat gaat worden, waar ik bang voor was. Er zit nog wat vocht dat zal verdwijnen, maar omdat de huid is blijven zitten, blijft het een frummelborstje. Frummelborstje, die hou ik erin. Ik vind het een lieve naam voor dit wat sneue zusje van rechts. Die kan wel wat zachtheid gebruiken.
Na de laatste operatie wilde ik z.s.m. een decolleté, maar inmiddels denk ik er anders over. Er is in korte tijd zoveel gebeurd, dat ik grote behoefte heb aan rust, herstel en balans. Bovendien denk ik dat ik wel uit de voeten kan met een uitwendige prothese. Dinsdag ga ik naar een mevrouw die protheses, speciale lingerie en badkleding verkoopt. Met een goede bh kan ik de prothese gaan dragen. Ik kijk er eigenlijk wel naar uit. Als ik nu naar beneden kijk, zie ik een scheve borstkas. Het lijkt me fijn als ik er in elk geval van de buitenkant weer normaal uitzie. Met het frummelborstje dat er onder zit, verzoen ik me steeds meer. Het helpt dat het tijdelijk is. Ze gaat net zo mooi worden als rechts.

3 opmerkingen:

  1. Kan me goed voorstellen Deborah dat je nu even heel veel behoefte hebt aan rust aan je lijf. Heftig hoor allemaal wat je doormaakt en hebt doorgemaakt.
    Erg goed te horen dat het goed met je gaat en dat je alles een plaatsje weet te geven. Ik ben erg onder de indruk hoe jij (jullie) met deze operatie omgaan. Heel heel dapper en vooral ook zoveel eenheid in jullie familie.
    Dikke kus Michaja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hi Deborah!
    Hoop dat deze reactie wel geplaatst wordt...begin mij steeds meer een digibeet te voelen; een gewone reactie plaatsen op een blog is al een hele prestatie. En terwijl Marijn zich suf sms't naar mij, de halve wereld in haar Hyves heeft, en mij uitlegt hoe de Wii werkt....
    Klinkt er goed wat je schrijft, zeker de berichten van de laatste tijd.Ik weet nu ook hoe vervelnd "trekkende" hechtingen zijn op bepaalde plekken. Ik neem mijn pet af voor je realisme/
    optimisme. Nog even volhouden en dan kom ik snel (Pieterjan volente...)naar je decolleté kijken...haha
    Groet,
    Dennis

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve Deborah,
    Wat heerlijk om weer te fietsen en nog meer "gewone"dingen ook te doen af en toe.
    Alles klinkt best wel goed,houen zo en je hoort weer van ons!
    Liefs uit Leiderdorp,
    "de tantes"en Doortje

    BeantwoordenVerwijderen