Omweggetje

Gisteravond ben ik geopereerd. De dode huid is weg en de prothese ook. Daarvoor in de plaats is een tissue expander geplaatst; een ballonnetje dat nu al iets is gevuld (ben dus niet plat) en de komende tijd steeds bijgevuld gaat worden. Hierdoor rekt mijn huid op en kan er over een maand of drie een prothese in. Dat is dan veel minder zwaar dan nu.
Ik had gister een rotdag. Voelde me draaierig omdat ik nuchter moest blijven en wilde zo graag de prothese houden. Ik was gisterochtend nl blij met wat ik in badkamer zag. Het is nog wat hobbelig en bobbelig, maar ik kan uit de voeten met mijn nieuwe barbiebestaan.
Op de ok ging opeens de knop om. Die zwarte plek moest ook weg en vooral: ik wil werken aan mijn herstel. Dat lukte niet met die plek. Ik ben nu opgelucht. Het is een omweggetje, maar kom je daar juist vaak niet mooie dingen tegen? Ik nu in elk geval de verpleging die fantastisch voor me is. Én Pieterjan die me opwachtte en soep opwarmde en boterhammen smeerde, want oef, wat had ik een honger na 24 uur nuchter.
Nog even wat er nou precies aan de hand was. Bij de preventieve operatie die ik heb gehad, wordt al het borstklierweefsel weggehaald. Hiervoor wordt de huid aan de binnenkant afgeschraapt. Rechts was mijn huid mooi stevig, links bleek ie dun. Tijdens de operatie werd hij al blauw. Gelukkig is een groot deel bijgetrokken, maar een flinke 2 euromunt bleef achter. Hierdoor kun je een infectie krijgen en dat wil men nou net voorkomen.